
Nei Weeër, nei Medien
En Atelier protégé deen eng digital Zeitung op Lëtzebuergesch eraus gëtt. Eng Traditiounszeitung déi no méi ewéi 70 Joer alles iwwer de Koup geheit an

En Atelier protégé deen eng digital Zeitung op Lëtzebuergesch eraus gëtt. Eng Traditiounszeitung déi no méi ewéi 70 Joer alles iwwer de Koup geheit an

Dir kennt en all aus de Mickimausen: de Klischee vum Journalist als „rasender Reporter“, mat engem Trenchcoat an engem Hutt un, an deem sengem Bändchen

Hie war Kënschtler, Designer, Editeur, Computerpionéier, Reklammsmécher, dat schlecht Gewësse vu senger Stad, onkonventionell, konservativ. Zwou Saache waren him besonnesch wichteg: d’Lëtzebuerger Musel a seng

Buschtawenzopp mécht besonnesch Spaass! Zemools wann se mat frëschem Geméis an Héngerbroscht verfeinert gëtt. Esou schmaacht se net nëmme formidabel, mee ass och nach richteg

„Hues de schonn um Facebook gelies, datt de Mich sech mam Ketty gepacst huet?“ „Jo, an de Pol huet grad gepost, datt hie Papp ginn

Lëtzebuerg zielt de Moment 513 vum Presserot unerkannte Beruffsjournalisten. An deem kuerze Saz leien d’Wierder Journalist a Press dran, ëm déi et an dësem Artikel

Wéi de Jean-Pierre Rinnen am Joer 1936 de Pawee Handwierksbetrib vu sengem Papp iwwerholl hat, konnt hien sech sécher net virstellen, wat eng Kéier aus

Mol e Weekend als Tourist am eegene Ländchen ënnerwee sinn, firwat net? Déi 24 Kilometer duerch dat schéint Dall vun de Siwe Schlässer misst ee

E Lëtzebuerger Klassiker modern interpretéiert: Dat ganzt Rezept kanns du hei noliesen.

Vakanz muss een net Honnerten oder Dausende Kilometer vun doheem ewech verbréngen. Verschidden Organisatioune bidden niewent hire Vakanzekolonien am Ausland och eng breet Gamm zu