
„La sauvage“ – déi wëll Fra aus dem Minett
Zu Lasauvage ware mir op der Spuer vun der wëller Fra an hunn hir Geschicht aus enger anerer Perspektiv beliicht.

Zu Lasauvage ware mir op der Spuer vun der wëller Fra an hunn hir Geschicht aus enger anerer Perspektiv beliicht.

Den Hellege Willibrord war en englesche Geeschtlechen, deen zu Iechternach esou munches verännert an an d’Weeër geleet huet. Eng Spueresich.

An de Lëtzebuerger Soen a Legende geet et nawell dacks ëm Schätz, gëlle Béck oder Källefcher, déi fréier vergruewe goufen. E puer Reflexiounen.

Lëtzebuerg huet e grousse Repertoire u Volleksdänz, déi duerch d’Aarbecht vun dräi Veräiner bis haut iwwerlieft hunn. De Veräin „La Ronde – Bettembourg“ ënner der

Wat am Ufank e geheimnisvollt Waasser war, an deem d’Melusina gelieft huet, ass am Laf vun der Zäit a Form vu Pëtzer a Quellen zu

Lëtzebuerg huet net nëmme Geschichten opweises, déi e legendäre Status hunn, mee och Plazen. Eng dovun ass de Melusina a Clausen.

Eise Protagonist ass immens staark, huet Muskelen aus Stol, ass ëmmer gutt gelaunt an huet enorm kräfteg Zänn. Richteg, rieds geet et hei iwwer de

De Kuddelfleck ass e legendäert Rezept aus der Lëtzebuerger Kichen, net nëmme fir déi kal Wanterdeeg. Mee wat sinn eigentlech Kuddelen?

Hie war Kinnek vu Béimen a Papp vun der Schueberfouer: De Jang de Blannen ass ee vun de wichtegste Personnagë vun eisem Land. Hei ass

Vun all de Seeërcher, déi sech am Grand-Duché erzielt ginn, ass déi vum Kropemann mat Sécherheet déi grujelegst.