Schnéi mat Uebstgoût Vun der Schnéiglace zur Waasserglace

Ob et d’Chinesen oder e bësse méi spéit d’Griiche waren, déi virun iwwer 5.000 Joer déi éischt Waasserglace aus Schnéi, vermëscht mat Hunneg, geträtschte Friichten, Wäin a Gewierzer als Geschmaachverstäerker kreéiert hunn, ass bis haut net kloer. D’Chinesen hunn duerno mat Mëllech experimentéiert, während d’Griiche just den Uebstkompott duerch Jus ersat hunn an esou um Konzept vun der Wasserglace festgehalen hunn. Vum Alexander dem Groussen an etlech réimesche Keeser ass hir Leidenschaft fir „Gletscher-“ oder „Schnéi-Glace“ iwwerliwwert. D‘Séifuerer hunn se ënner dem Numm „Scherbett“ bei den Araber schätze geléiert an hunn, genee ewéi de Marco Polo, déi delikat Erfrëschung an hiren Heemechtslänner bekannt gemaach.

Mat der Erfindung vun enger „Killmaschinn“ huet de Carl vun Linde 1976 gehollef, d‘Waasserglace nach villen anere Leit zougänglech ze maachen. Konnten sech bis dohi just déi besser stoend Leit déi äiseg, an ënnerierdesche Verwëllef, Fielskelleren a Stolle gelagert Delikatesse leeschten, huet d‘Masseproduktioun d’Waasserglace der ganzer Bevëlkerung zougänglech gemaach.

Déi vum Frank Epperson 1923 patentéiert amerikanesch Method, Glace un engem einfache Bengel aus Holz ze fixéieren, huet hien „Eppsicle Ice Pop“ genannt. Dorun erënnert nach deen haitegen US-Waasserglace-Markennumm Popsicle.

An de 70er Jore war de mëttlerweil kultegen, wéi eng Hand mat ausgestrecktem Zeigefanger gestalt, méifaarwege „Flutschfinger“ bekannt a bei Grouss a Kleng begiert. Bei de Formen a Geschmaachsrichtunge waren a sinn d‘Produzente vu Waasserglacen nach haut äusserst kreativ a bereede mat hire faarwegen, fruuchteg séissen an äiskale Produiten erfrëschend Momenter ouni schlecht Gewëssen.

Ee Bléck op d’Zoutate vun de Waasserglace, Fruuchtglace a Sorbet mécht däitlech, firwat dës Glace als ongeféierlech fir d’Figur, als liicht verdaulech a scho bal gesond gëllt. Als Basis gëtt ëmmer gefruerent Waasser an ni Mëllech benotzt. Bei d‘Waasser, wat Magnesium a Kalium enthält, kënnt Jus, Uebstkompott an Uebstsirop derbäi. Doduerch kommen d‘Vitaminnen an d’Glace. Eng Grimmel Zocker verhënnert eng ze haart Kristalliséierung an déngt gläichzäiteg als Energielieferant.

De Sorbet huet als Dessert an als kleng Erliichterung bei engem Menü mat méi Gäng eng gehuewe Positioun bei de waasserbaséierten Äiszorten. Amplaz vun Uebstjus gëtt fir Sorbete bei besonneschen, feierlechen Uläss gäre mol Wäin, Cremant oder esouguer Schampes benotzt. Als bis elo eenzeg Waasserglacenzort ass de Sorbet a méi jonker Zäit och als salzeg Variant (Mierwaasser-Sorbet mat Austeren) oder a Kraider-Versiounen (Basilikum-Sorbet) ze kréien.

De Klassiker ass a bleift awer nach ëmmer déi Waasserglace, déi mir als Kanner, deemools nach fir e puer Frang niewendru bei d‘Madamm an d‘Duerfepicerie kafe gaange sinn, fir se direkt derno ze lutschen. Waasserglace a Form vun enger Staang, verpaakt a Plastik. An och haut fënnt een se nach ëmmer doruechter, mol an der Buvette vun der oppener Schwämm, mol op der Tankstell oder esouguer an deem engen oder anere Supermarché. An och haut huet een nach ëmmer Loscht, de Plastik opzerappen an sech direkt un deem äiskale Genoss ze erfreeën.

An iergendwéi fillt een sech dann erëm ewéi deemools, wéi e stolz mat der Waasserglace an der Hand aus der Epicerie koum.

Leider hues du kee Premium Abonnement!

E Premium Abonnement huet vill Virdeeler!

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo.